Ramazan ayı sadece oruç değil, sofralara yayılan mis gibi kokularla hatırlanır. Bu kokuların en güçlüsü, hiç kuşkusuz fırından yeni çıkmış ramazan pidesine aittir.
Mahalle fırınından yayılan sıcacık pidenin mis gibi kokusu sokağa sığmaz, rüzgara binip arka sokaklara kadar uzanır ve burnunuza gelip konar.
Ramazan pidesinin çıtır kenarları, yumuşacık iç dokusu, üzerine serpilmiş susam ve çörek otları iftar ile özdeşleşmiş bir lezzet.
Pideyi elinize aldığınızda sadece sıradan bir ekmek tutmazsınız. Elinize aldığınız ramazan pidesine şöyle bir bakın;
Muhtemelen geçmişten bugüne taşınan geleneği, mahalle fırınlarının sıcaklığını, çocukluk ve gençlik anılarında saklı bekleyişleri hissedersiniz.
Pide kuyruğu
Ramazan ayları iftar saati yaklaşınca, fırınların önünde uzayan kuyruklar başlar. Bu kuyruklar sokağa doğru taşar. Sıranın gelmesini beklerken yükselen sıcak hamur kokusunu içinize çekersiniz. Bu gizemli koku, daha pideyi elinize almadan doyurur insanı.
Telaşla beklenen sıra genelde hızlı ilerlediği için, paranızı hazır edersiniz.
Fırıncı; ”Yenisi hemen çıkıyor, son 2 dakika’’ der, ancak demeye kalmadan usta küreği çeker sıcacık pidelerle dışarı..
Ramazan ayları pide almaya gittiğimde, fırıncı küreğini ustalıkla savurup altını kızartırken gözlerimi o altın rengi kabuğa dikerek kedi gibi beklerim.
Pideyi nihayet elime aldığımda, sıcaklığı kağıdı delip geçerek avuçlarımı yakar, ama o yanık hissi bile mutluluk olur. Eve doğru yürürken göğsüme bastırıp böğrümü ısıtırım pideyle. Çocukken kenarından koparıp ağzıma atmak ramazanın en tatlı kaçamağından biridir.
Sofraların kalbidir Pide..
Eve vardığımda sofranın ortasına konan pidenin sert kenarını babam sever, yumuşak orta kısmını anam. Çünkü takma dişleri ile ancak bu kısmını yiyebilir.
Ramazan pidesi sadece karın doyurmaz, sabrın, paylaşmanın ve bereketin sembolüdür. Sofrada sade haliyle bile başlıca ziyafettir.
Önden çorbayla başlanır, üzerine tereyağı ve peynirle buluştuğunda ağızda bıraktığı lezzet dünyalara bedel olur, dingin bir uyum yaratır.
Ramazan pidesini kalabalık ve zengin bir yemekle yemenize hiç gerek yoktur. Kendi bile tek başına yeter.
Benzemez kimse senin lezzetine..
Ramazan pidesinin bu denli lezzetinin tek sırrı, muhtemelen ramazan ayı ile sınırlı oluşudur. Yılın geri kalanında pek bulunmaz, bulsanız da aynı lezzeti vermez. Bu yüzden her lokması daha kıymetlidir ve özlemle beklenen hatıraya döner.
Evde ramazan Pidesi yapılır mı..
Evet, ancak evde yapılan pide ile fırındaki tadı yakalamak çok zor. Bunun birkaç nedeni var;
Profesyonel taş fırınlar çok yüksek sıcağa ulaşır ve ısıyı eşit dağıtır. Ev fırınları bu sıcaklığa ulaşamaz, bu yüzden kabuk aynı çıtırlığı vermez, uzun pişme neticesinde kuru kalır.
Ayrıca geleneksel eski odun fırınları pidenin kokusuna hafif isli, kendine özgü aromayı katar. Evde ramazan pidesi yaparken böyle bir tadı yakalamak zor. Bunu da bir arkadaşım, pizza taşı kullanarak benzer etkiyi yakalıyor. Evde iyice ısıtılmış fırını, köyde ise şömineyi bu amaçla kullanıyor.
Eğer imkanınız varsa deneyin. Belki de harika bir ramazan pidesi yapacaksınız. Bunu başarırsanız nasıl yapıldığını paylaşmayı unutmayın.
Bir Cevap Yazın