Bazı yemekler vardır, onlarla ilişkimiz sadece karın doyurmak değil, bir çeşit ayindir. Tadından ziyade, yediğimiz yemeğe son dokunuşu yapma şeklimiz asıl zevki belirler.
Kimi pilavın bembeyaz yüzeyine yoğurdu bir örtü gibi serer, kimi cacığın tam ortasına pul biberden yanardağ inşa eder. Kuru fasulyenin o kıvamlı suyuna ekmeği banarken alınan sessiz haz aklını yerinden oynatır. Aynı şey karnıyarığın suyu için de geçerli.
Hele puding tenceresinin dibini takır takır kazımak gibisi yok. Çocukluğumdan beri yaparım. 40 yıldır gidip geldiğimiz akrabalarım bu alışkanlığımı unutmaz dile getir.
Lezzetin Birikme Noktası
Çünkü salatanın suyu, sofraların en masum ama en kurnaz oyuncusu. Bitince dibinde biriken zeytinyağı, limon, tuz ya da sirkeli su, içerisindeki tüm lezzetlerin en tepeden aşağı süzülerek damıtılmış hali.
Salatanın suyu onun özüdür. Tüm malzemeler görevini tamamlamış ve ruhunu kasede bırakmıştır. Oraya kaşıkla dalmak, ekmek banmak, hatta benim yaptığım gibi kaseyi kafaya dikmek gibisi yoktur.
Uyanıklara bir Çift Sözüm var
Daha salata tabağı masaya dopdolu gelir gelmez, sebzeler henüz diriyken kenardan bir delik açıp ekmeği o suya sokmaya çalışırlar.
Ulan iki dakika dur! Müsaade et salata bir harmanlansın, lezzet dibe çöksün.
Bu işi daha en baştan yapınca, kase kurumuş gölün kenarında kalan cılız sazlık gibi kalıyor, tüm lezzeti erkenden sömürülüyor.
Yapma bunu… Bu işin bir vaktini bekleme adabı vardır.
Garsonla Düello
Lokantada yemeği yemişsin, salata bitmiş, tam ekmeği koparıp salatanın suyuna bandırmaya hazırlanıyorsun. Ama işini ciddiye alan garson sen ne olduğunu anlamadan çat diye gelip tabağı önünden almaya kalkıyor.
Son anda kaç kere fark edip geri çevirdim.
“Arkadaş, dur bir dakika, Ben o salatanın dibindeki suyu içmek istiyorum! O zevki benim elimden nasıl alırsın?”
Tabağın masadan gitmesi demek yarım kalmış hikaye gibidir. Sanki koca restoranda başka tabak kalmamış, gel sen önümdekini al.
Garsona bakıp; “Tabağımı bırak ve bana bir kaşık getir lütfen, dibinin suyunu içeceğim” derim..
Çünkü o su, ziyan edilmeyecek kadar emektir, lezzettir ve sofranın son ödülüdür.
Bir Cevap Yazın